قانون تو تنهایی من است. . .

                       سکوت درد بی پایان است

                                            سکوت آرامش بی ادعاست

                                                                  سکوت مرگ بی صداست

                                                                                       سکوت تنهایی مطلق است

                                         و وفاداری در سکوت  درد بی فریاد است

 دنیای سکوت و خاموشی زیباترین دنیا هاست و در عین حال دردناکترین آنها پس اگه می خواهید وارد

این دنیا بشید اول مطمئن باشید چون در این دنیا همه چیز نهفته در سکوت و مرگ و غم و تنهاییست

کجایی ای مرگ که هر لحظه عمرم در انتظار دیدار تو سپری می شود

لحظه‌ها در حسرت مرگ می‌گذرد...!

و چنان تاریک است:

                             که به دنبال یک تابش نور٬

                                                                    قدم از اِقدام بعدی خود می‌ترسد!

و چنان لبریز است:

                           کاسه صبر وجود سردم٬

                                                                تاب بی‌تاب من از تاخیر مرگ است که می‌رقصد!

و چنان سنگین است:

                          حجم آلوده مهمان قفس سینه من٬

                                                               و  ز طعم غصب میزبان خود سخن می گوید!

و چنان رنگین است:

                          مار خوش خطّ و نگار تن افسرده من

                                                               مار رنگین تنم٬ خون رگهای مرا می‌بلعد!

و چنان غمگین است:

                           چشم‌های خسته لحظه‌های تکرار٬

                                                               که به تکرار عمل عادت معهود خود می‌گرید!

                                                                  ... لحظه‌ها در حسرت مرگ همچنان می‌گذرد!

    شنیدم چو قوی زیبا بمیرد                                      فریبنده زاد و فریبا  بمیرد

  شب مرگ تنها نشیند به موجی                             رود گوشه دوری و تنها بمیرد

 درآن گوشه چندان غزل خواند آن شب                       که خود در میان غزلها  بمیرد

گروهی برآنند که این مرغ شیدا                               کجا عاشقی  کرد  آنجا  بمیرد

شب  مرگ از بیم آنجا شتابد                                  که از مرگ غافل شود تا بمیرد

چو روزی ز آغوش دریا برآمد                                   شبی هم  درآغوش  دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش بگشای                         که می خواهد این قوی زیبا بمیرد           

گاهگاهی می کنم دست در گیسوی مرگ

                         می زنم من بی گدار بوسه ای بر روی مرگ

خوب می دانم که شب با سحر لج می کند

                          می فشارد روز را ساده در بازوی مرگ

من تو این وب فقط از مرگ و تنهایی و سکوت و غم مینویسم پس اگه کسی این موضوعات

براش جالب نیست میتونه بدون خوندن این مطالب از این وب بره بیرون

این وب جمعه هر هفته اپ میشه

خوشحال میشم نظراتتونو در مورد مطالب این وب و نوع تفکر خودم بدونم و بیاید بگم که هر

مطلبی که تو این وب نوشته میشه من  قبولش دارم

       خوب اپ اولم رو با مرگ شروع می کنم که مقصد سفرم هست

  و سلام بر تو ای مرگ

                      می دانم که روزی

                                           ساعتی

                                                   لحظه ای

                                                           فاشتر گویم دمی

                                                                     به سراغم خواهی آمد

               نمی دانم در آن دم از دیدنت شاد خواهم شد یا غمین

                اما می دانم که اکنون با تمام وجود عاشقت هستم

                       و با تمام ذرات وجودم به سویت می ایم

                                پس به سویم بیا ای مرگ